Το έργο του ενσαρκωμένου Θεού περιλαμβάνει δύο μέρη. Την πρώτη φορά που ενσαρκώθηκε οι άνθρωποι δεν πίστεψαν σε Αυτόν, ούτε Tον γνώρισαν και κάρφωσαν τον Ιησού στον σταυρό. Ούτε τη δεύτερη φορά που ενσαρκώθηκε οι άνθρωποι πίστεψαν σ’ Αυτόν, ούτε Τον γνώρισαν και για άλλη μια φορά κάρφωσαν τον Ιησού στον σταυρό. Δεν είναι ο άνθρωπος εχθρός του Θεού; Αν ο άνθρωπος δεν Τον γνωρίζει, πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να είναι ο έμπιστος του Θεού; Και πώς θα μπορούσε να είναι κατάλληλος για να γίνει μάρτυρας του Θεού; Δεν είναι οι ισχυρισμοί ότι αγαπάς τον Θεό, υπηρετείς τον Θεό, δοξάζεις τον Θεό όλα απατηλά ψέματα; Εάν αφιερώνεις τη ζωή σου σε αυτά τα μη ρεαλιστικά, τα μη πρακτικά πράγματα, δεν κοπιάζεις επί ματαίω; Πώς θα μπορούσες να είσαι έμπιστος του Θεού αν δεν γνωρίζεις καν ποιος είναι ο Θεός; Δεν είναι αόριστη και αφηρημένη μια τέτοια επιδίωξη; Δεν είναι απατηλή; Πώς μπορεί κάποιος να είναι έμπιστος του Θεού; Ποια είναι η πρακτική σημασία του να είσαι έμπιστος του Θεού; Μπορείς να είσαι έμπιστος του Πνεύματος του Θεού; Μπορείς να δεις πόσο μεγάλο και δοξασμένο είναι το Πνεύμα; Το να είσαι ο έμπιστος ενός αόρατου, άυλου Θεού — δεν είναι αυτό αόριστο και αφηρημένο; Ποια είναι η πρακτική σημασία μιας τέτοιας επιδίωξης; Δεν είναι όλα αυτά απατηλά ψέματα; Αυτό που επιδιώκεις είναι να γίνεις έμπιστος του Θεού, αλλά στην πραγματικότητα είσαι το σκυλάκι του Σατανά, επειδή δεν γνωρίζεις τον Θεό και ακολουθείς τον ανύπαρκτο «Θεό όλων των πραγμάτων», ο οποίος είναι αόρατος, άυλος και όπως εσύ τον αντιλαμβάνεσαι. Αόριστα μιλώντας, ένας τέτοιος «Θεός» είναι ο Σατανάς και, πρακτικά, είσαι εσύ ο ίδιος. Επιδιώκεις να είσαι έμπιστος του εαυτού σου, αλλά εξακολουθείς ταυτόχρονα να ισχυρίζεσαι ότι επιδιώκεις να είσαι έμπιστος του Θεού — δεν είναι αυτό βλασφημία; Ποια είναι η αξία μιας τέτοιας επιδίωξης; Αν το Πνεύμα του Θεού δεν ενσαρκωθεί, τότε η ουσία του Θεού είναι απλώς ένα αόρατο, άυλο Πνεύμα της ζωής, ακαθόριστο και άμορφο, μη-υλικού είδους, απρόσιτο και ακατανόητο στον άνθρωπο. Πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να είναι έμπιστος ενός ασώματου, θαυμαστού, ασύλληπτου Πνεύματος όπως αυτό; Δεν είναι αυτό αστείο; Ένας τέτοιος παράλογος συλλογισμός είναι άκυρος και μη πρακτικός. Ο δημιουργημένος άνθρωπος είναι εμφύτως διαφορετικού είδους από το Πνεύμα του Θεού, άρα πώς θα μπορούσε να γίνει έμπιστος του Θεού; Εάν το Πνεύμα του Θεού δεν αποκτούσε σάρκα, αν ο Θεός δεν ενσαρκωνόταν και δεν ταπεινωνόταν με το να γίνει ένα πλάσμα, τότε ο δημιουργημένος άνθρωπος θα ήταν τόσο ακατάλληλος όσο και ανίκανος να είναι γίνει έμπιστός Του και, εκτός από εκείνους τους θεοσεβείς πιστούς που μπορεί να έχουν την πιθανότητα να γίνουν έμπιστοι του Θεού, αφού οι ψυχές τους έχουν εισέλθει στον παράδεισο, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα ήταν σε θέση να γίνουν κοινωνοί του Πνεύματος του Θεού. Κι αν ο άνθρωπος επιθυμεί να γίνει έμπιστος του Θεού στον ουρανό, κάτω από την καθοδήγηση του ενσαρκωμένου Θεού, δεν είναι ένα εκπληκτικά ανόητο μη ανθρώπινο ον; Ο άνθρωπος απλώς επιδιώκει την «πίστη» σε έναν αόρατο Θεό και δεν δίνει την παραμικρή προσοχή στον ορατό Θεό, επειδή είναι τόσο εύκολο να επιδιώξει έναν αόρατο Θεό, ο άνθρωπος μπορεί να το πράξει όπως θέλει. Αλλά η επιδίωξη του ορατού Θεού δεν είναι τόσο εύκολη. Ο άνθρωπος που αναζητά έναν αόριστο Θεό είναι απολύτως ανίκανος να κερδίσει τον Θεό, γιατί όσα είναι αόριστα και αφηρημένα είναι προϊόντα της ανθρώπινης φαντασίας και ο άνθρωπος είναι ανίκανος να τα κερδίσει. Εάν ο Θεός που ήρθε ανάμεσά σας ήταν ένας απρόσιτος και δοξασμένος Θεός που ήταν απρόσιτος σε σας, τότε πώς θα μπορούσατε να αντιληφθείτε το θέλημά Του; Και πώς θα μπορούσατε να Τον γνωρίσετε και να Τον καταλάβετε; Αν έκανε μόνο το έργο Του και δεν είχε κανονική επαφή με τον άνθρωπο ή δεν διέθετε καμία κανονική ανθρώπινη φύση και ήταν τελείως απρόσιτος για τους απλούς θνητούς, τότε έστω κι αν εργάστηκε πολύ για σας, αλλά δεν είχατε καμία επαφή μαζί Του και δεν ήσασταν σε θέση να Τον δείτε, πώς θα Τον γνωρίζατε; Αν δεν κατείχε αυτή η σάρκα την κανονική ανθρώπινη φύση, ο άνθρωπος δεν θα είχε τρόπο να γνωρίσει τον Θεό. Μόνο λόγω της ενσάρκωσης του Θεού ο άνθρωπος είναι άξιος να είναι ο έμπιστος αυτού του ενσαρκωμένου Θεού. Ο άνθρωπος γίνεται έμπιστος του Θεού επειδή ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή μαζί Του, επειδή ο άνθρωπος ζει μαζί Του και είναι στην χορεία Του κι έτσι σταδιακά Τον γνωρίζει. Αν δεν ήταν έτσι, η επιδίωξη του ανθρώπου δεν θα ήταν μάταιη; Για να είμαστε όμως ακριβείς, δεν είναι μόνο λόγω του έργου του Θεού που καταφέρνει ο άνθρωπος να γίνει έμπιστος του Θεού, αλλά και λόγω της πραγματικότητας και της κανονικότητας του ενσαρκωμένου Θεού. Μόνο επειδή ενσαρκώνεται ο Θεός έχει ο άνθρωπος την ευκαιρία να εκτελέσει το καθήκον του και τη δυνατότητα να προσκυνήσει τον αληθινό Θεό. Δεν είναι αυτή η πιο πραγματική και πρακτική αλήθεια; Τώρα, εξακολουθείς να θέλεις να είσαι έμπιστος του Θεού στον ουρανό; Μόνο όταν ο Θεός ταπεινώσει τον εαυτό Του μέχρι ενός σημείου, δηλαδή μόνο όταν ο Θεός ενσαρκωθεί, ο άνθρωπος μπορεί να είναι έμπιστός Του. Ο Θεός είναι Πνεύμα: Πώς είναι ο άνθρωπος ικανός να είναι ο έμπιστος αυτού του Πνεύματος, το οποίο είναι τόσο δοξασμένο και ασύλληπτο; Μόνο όταν το Πνεύμα του Θεού κατέρχεται στη σάρκα και γίνεται ένα πλάσμα με την ίδια εξωτερική εμφάνιση με τον άνθρωπο, μπορεί ο άνθρωπος να κατανοήσει το θέλημά Του και να κερδηθεί πραγματικά από Αυτόν. Μιλάει κι εργάζεται στη σάρκα, μοιράζεται τις χαρές, τις λύπες και τις δοκιμασίες του ανθρώπου, ζει στον ίδιο κόσμο με τον άνθρωπο, προστατεύει τον άνθρωπο και τον καθοδηγεί, και μέσω της καθοδήγησής Του καθαίρει τον άνθρωπο και επιτρέπει στον άνθρωπο να κερδίσει την σωτηρία και την ευλογία Του. Έχοντας κερδίσει αυτά τα πράγματα, ο άνθρωπος κατανοεί πραγματικά το θέλημα του Θεού και τότε μόνο μπορεί να είναι έμπιστος του Θεού. Μόνο αυτό είναι πρακτικό. Εάν ο Θεός ήταν αόρατος και άυλος για τον άνθρωπο, πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να είναι έμπιστός Του; Δεν είναι αυτό τίποτα άλλο παρά κενό δόγμα;
Read More »
Με αγάπη για τον Θεό 