Ένα στάδιο του έργου των δύο προηγούμενων εποχών πραγματοποιήθηκε στο Ισραήλ· ένα άλλο πραγματοποιήθηκε στην Ιουδαία. Σε γενικές γραμμές, κανένα στάδιο αυτού του έργου δεν έφυγε από το Ισραήλ· ήταν τα στάδια του έργου που πραγματοποιήθηκαν ανάμεσα στους ανθρώπους που επιλέχθηκαν αρχικά. Συνεπώς, από την σκοπιά των Ισραηλιτών, ο Ιεχωβά Θεός είναι μονάχα ο Θεός των Ισραηλιτών. Εξαιτίας του έργου του Ιησού στην Ιουδαία, και εξαιτίας της ολοκλήρωσης του έργου της σταύρωσης από Εκείνον, από την σκοπιά των Ιουδαίων, ο Ιησούς είναι ο Λυτρωτής του Εβραϊκού λαού. Είναι μοναχά ο Βασιλιάς των Εβραίων, και όχι άλλου λαού· δεν είναι ο Κύριος που θα λυτρώσει τους Άγγλους, ούτε ο Κύριος που θα λυτρώσει τους Αμερικανούς, αλλά είναι ο Κύριος που θα λυτρώσει τους Ισραηλίτες, και στο Ισραήλ είναι οι Εβραίοι που Εκείνος θα λυτρώσει. Στην πραγματικότητα, ο Θεός είναι ο Κύριος όλων των πραγμάτων. Αυτός είναι ο Θεός όλης της δημιουργίας. Δεν είναι μόνο ο Θεός των Ισραηλιτών, και δεν είναι μόνο ο Θεός των Εβραίων· Αυτός είναι ο Θεός όλης της δημιουργίας. Τα δύο προηγούμενα στάδια του έργου Του πραγματοποιήθηκαν στο Ισραήλ, και με αυτό τον τρόπο, κάποιες αντιλήψεις έχουν διαμορφωθεί στους ανθρώπους. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι ο Ιεχωβά εργαζόταν στο Ισραήλ και ο ίδιος ο Ιησούς πραγματοποιούσε το έργο Του στην Ιουδαία – επιπλέον, ότι μέσω της ενσάρκωσης Εκείνος εργαζόταν στην Ιουδαία – και όπως και να ‘χει, αυτό το έργο δεν επεκτάθηκε πέρα από το Ισραήλ. Δεν εργαζόταν με τους Αιγύπτιους· δεν εργαζόταν με τους Ινδούς· εργαζόταν μόνο με τους Ισραηλίτες. Οι άνθρωποι με αυτό τον τρόπο σχηματίζουν διάφορες αντιλήψεις· επιπλέον, σχεδιάζουν το έργο του Θεού μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Λένε ότι όταν ο Θεός εργάζεται, αυτό πρέπει να πραγματοποιείται ανάμεσα στους επίλεκτους ανθρώπους και στο Ισραήλ· εκτός από τους Ισραηλίτες, ο Θεός δεν έχει άλλο παραλήπτη για το έργο Του, ούτε έχει άλλο πεδίο για το έργο Του· αυτοί είναι ιδιαίτερα αυστηροί στην «πειθαρχία» του ενσαρκωμένου Θεού, δίχως να Του επιτρέπουν να κινείται πέρα από το πεδίο του Ισραήλ. Δεν είναι αυτές όλες ανθρώπινες αντιλήψεις; Ο Θεός έφτιαξε όλους τους ουρανούς και τη γη και όλα τα πράγματα, και έφτιαξε όλη τη δημιουργία· πώς θα μπορούσε να περιορίσει το έργο Του μόνο στο Ισραήλ; Σ’ εκείνη την περίπτωση, ποιος λόγος θα υπήρχε για Εκείνον να φτιάξει ολόκληρη τη δημιουργία Του; Αυτός δημιούργησε ολόκληρο τον κόσμο· έχει πραγματοποιήσει το έξι χιλιάδων χρόνων σχέδιο διαχείρισης Του όχι μόνο στο Ισραήλ αλλά και με κάθε άνθρωπο στο σύμπαν. Ανεξάρτητα από το αν αυτοί ζουν στην Κίνα, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Ηνωμένο Βασίλειο ή τη Ρωσία, κάθε άτομο είναι απόγονος του Αδάμ· έχουν όλοι φτιαχτεί από τον Θεό. Ούτε ένα άτομο δεν μπορεί να ξεφύγει από το πεδίο της δημιουργίας του Θεού, και ούτε ένα άτομο δεν μπορεί να ξεφύγει από την ετικέτα του «απογόνου του Αδάμ». Είναι όλοι δημιούργημα του Θεού και είναι όλοι απόγονοι του Αδάμ· είναι επίσης οι διεφθαρμένοι απόγονοι του Αδάμ και της Εύας. Δεν είναι μόνο οι Ισραηλίτες δημιούργημα του Θεού, αλλά όλοι οι άνθρωποι· παρόλα αυτά κάποιοι ανάμεσα στη δημιουργία είναι καταραμένοι, και κάποιοι είναι ευλογημένοι. Υπάρχουν πολλά ποθητά πράγματα σχετικά με τους Ισραηλίτες· ο Θεός εργάστηκε αρχικά μαζί τους επειδή ήταν ο λιγότερο διεφθαρμένος λαός. Οι Κινέζοι ωχριούν σε σύγκριση με αυτούς, και δεν μπορούν ούτε να ελπίζουν να είναι ισοδύναμοι με αυτούς· συνεπώς, ο Θεός αρχικά εργάστηκε ανάμεσα στο λαό του Ισραήλ, και το δεύτερο στάδιο του έργου Του πραγματοποιήθηκε μόνο στην Ιουδαία. Ως αποτέλεσμα αυτού, οι άνθρωποι διαμορφώνουν πολλές αντιλήψεις και πολλούς κανόνες. Στην πραγματικότητα, αν Εκείνος επρόκειτο να δράσει σύμφωνα με τις ανθρώπινες αντιλήψεις, ο Θεός θα ήταν μόνο ο Θεός των Ισραηλιτών· με αυτό τον τρόπο Αυτός δεν θα ήταν ικανός να επεκτείνει το έργο Του στα έθνη των Εθνικών, επειδή θα ήταν μόνο ο Θεός των Ισραηλιτών αντί ο Θεός όλης της δημιουργίας. Οι προφητείες είπαν ότι το όνομα του Ιεχωβά θα ήταν σπουδαίο στα έθνη των Εθνικών και ότι το όνομα του Ιεχωβά θα εξαπλωνόταν στα έθνη των Εθνικών – γιατί θα το έλεγαν αυτό; Αν ο Θεός ήταν μόνο ο Θεός των Ισραηλιτών, τότε θα εργαζόταν μόνο στο Ισραήλ. Επιπλέον, δεν θα επέκτεινε αυτό το έργο, και δεν θα έκανε αυτή την προφητεία. Εφόσον Αυτός έκανε αυτή την προφητεία, θα χρειαζόταν να επεκτείνει το έργο Του στα έθνη των Εθνικών και σε κάθε κράτος και μέρος. Εφόσον το δήλωσε αυτό, τότε θα το έκανε έτσι. Αυτό είναι το σχέδιό Του, επειδή Αυτός είναι ο Κύριος που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη και όλα τα πράγματα, και ο Θεός όλης της δημιουργίας. Ανεξάρτητα από το αν Εκείνος εργάζεται με τους Ισραηλίτες ή σε όλη την Ιουδαία, το έργο που Εκείνος κάνει είναι το έργο ολόκληρου του σύμπαντος και το έργο όλης της ανθρωπότητας. Το έργο που Αυτός κάνει σήμερα στο έθνος του μεγάλου κόκκινου δράκοντα –σε ένα έθνος των Εθνικών– είναι ακόμα το έργο όλης της ανθρωπότητας. Το Ισραήλ μπορεί να είναι η βάση για το έργο Του επί γης· παρομοίως, η Κίνα μπορεί επίσης να γίνει η βάση για το έργο Του ανάμεσα στα έθνη των Εθνικών. Δεν έχει Αυτός τώρα εκπληρώσει την προφητεία ότι «το όνομα του Ιεχωβά θα είναι σπουδαίο στα έθνη των Εθνικών»; Το πρώτο βήμα του έργου Του ανάμεσα στα έθνη των Εθνικών αναφέρεται σε αυτό το έργο που Αυτός κάνει στο έθνος του μεγάλου κόκκινου δράκοντα. Για τον ενσαρκωμένο Θεό να εργάζεται σε αυτή τη γη και να εργάζεται ανάμεσα σε αυτούς τους καταραμένους ανθρώπους λειτουργεί ιδιαίτερα αντίθετα με τις ανθρώπινες αντιλήψεις· αυτοί οι άνθρωποι είναι οι πιο ταπεινοί και χωρίς καμία αξία. Αυτοί είναι όλοι άνθρωποι τους οποίους ο Ιεχωβάς αρχικά εγκατέλειψε. Οι άνθρωποι μπορούν να εγκαταλειφθούν από άλλους ανθρώπους, αλλά εάν αυτοί εγκαταλειφθούν από τον Θεό, αυτοί οι άνθρωποι δεν θα έχουν καμία υπόσταση, και θα έχουν την ελάχιστη αξία. Ως ένα μέρος της δημιουργίας, η κατοχή από τον Σατανά ή η εγκατάλειψη από άλλους ανθρώπους είναι και τα δύο επίπονα πράγματα, αλλά αν ένα κομμάτι της δημιουργίας εγκαταλειφθεί από τον Κύριο της δημιουργίας, αυτό σημαίνει ότι η υπόληψή του ή η υπόληψή της είναι απόλυτα χαμηλή. Οι απόγονοι του Μωάβ ήταν καταραμένοι και είχαν γεννηθεί σε αυτή την υποανάπτυκτη χώρα χωρίς καμία αμφιβολία, οι απόγονοι του Μωάβ είναι οι άνθρωποι με την χαμηλότερη υπόληψη υπό την επήρεια του σκότους. Επειδή αυτοί οι άνθρωποι κατείχαν την χαμηλότερη υπόληψη στο παρελθόν, το έργο που έγινε ανάμεσά τους είναι το πιο ικανό να καταστρέψει ανθρώπινες αντιλήψεις, και είναι επίσης το πιο επωφελές έργο ολόκληρου του έξι χιλιάδων χρόνων σχεδίου διαχείρισής Του. Για Εκείνον το να εργαστεί ανάμεσα σε αυτούς τους ανθρώπους είναι η πιο ικανή πράξη για να καταστρέψει ανθρώπινες αντιλήψεις· με αυτό Εκείνος ξεκινά μια εποχή· με αυτό Εκείνος καταστρέφει όλες τις ανθρώπινες αντιλήψεις· με αυτό Εκείνος τελειώνει το έργο ολόκληρης της Εποχής της Χάριτος. Το αρχικό του έργο πραγματοποιήθηκε στην Ιουδαία, στο πλαίσιο του Ισραήλ· στα έθνη των Εθνικών Εκείνος δεν έκανε απολύτως κανένα έργο ξεκινήματος εποχής. Το τελευταίο στάδιο του έργου Του δεν πραγματοποιείται μόνο ανάμεσα στους ανθρώπους των εθνών των Εθνικών· ακόμα περισσότερο, πραγματοποιείται ανάμεσα σε αυτούς τους καταραμένους ανθρώπους. Αυτό το σημείο είναι η απόδειξη η πιο ικανή να ταπεινώσει τον Σατανά· έτσι, ο Θεός «γίνεται» ο Θεός όλης της δημιουργίας στο σύμπαν και γίνεται ο Κύριος όλων των πραγμάτων, το αντικείμενο λατρείας για όλα αυτά που έχουν ζωή.

Πολλοί άνθρωποι κρατούν τον λόγο του Θεού για να τον διαβάζουν καθημερινά, ακόμα και σε σημείο να αποστηθίζουν προσεκτικά όλα τα κλασικά χωρία του ως το πιο πολύτιμο απόκτημά τους και, επιπλέον, κηρύττουν τον λόγο του Θεού παντού, εφοδιάζοντας και βοηθώντας άλλους μέσω του λόγου Του. Πιστεύουν ότι με το να το κάνουν, γίνονται μάρτυρες του Θεού, γίνονται μάρτυρες του λόγου Του, ότι με το να το κάνουν, ακολουθούν την οδό του Θεού· πιστεύουν ότι με το να το κάνουν, ζουν σύμφωνα με τον λόγο του Θεού, ότι με το να το κάνουν, φέρνουν τον λόγο Του στην πραγματική ζωή τους, ότι κάνοντάς το θα μπορέσουν να λάβουν τον έπαινο του Θεού, να σωθούν και να οδηγηθούν στην τελείωση. Αλλά, ακόμα και καθώς κηρύσσουν τον λόγο του Θεού, δεν συμμορφώνονται ποτέ με τον λόγο του Θεού στην πράξη, ούτε προσπαθούν να συμβαδίσουν με αυτό που αποκαλύπτεται στον λόγο του Θεού. Αντίθετα, χρησιμοποιούν τον λόγο του Θεού για να κερδίσουν τη λατρεία και την εμπιστοσύνη των άλλων με απάτη, για να εισέλθουν στη διαχείριση μόνοι τους και για να καταχραστούν και να κλέψουν τη δόξα του Θεού. Ελπίζουν, μάταια, να χρησιμοποιήσουν την ευκαιρία που παρέχεται με τη διάδοση του λόγου του Θεού για να τους απονεμηθεί η κατεργασία και ο έπαινος του Θεού. Πόσα χρόνια έχουν περάσει, αλλά όχι μόνο δεν έχουν καταφέρει αυτοί οι άνθρωποι να κερδίσουν τον έπαινο του Θεού ενώ κηρύττουν τον λόγο του Θεού, όχι μόνο δεν έχουν καταφέρει να ανακαλύψουν την οδό που θα πρέπει να ακολουθήσουν ενώ γίνονται μάρτυρες του λόγου του Θεού, όχι μόνο δεν έχουν βοηθήσει ή εφοδιάσει τον εαυτό τους ενώ εφοδιάζουν και βοηθούν άλλους με τον λόγο του Θεού, και όχι μόνο δεν έχουν καταφέρει να γνωρίσουν τον Θεό ή να αφυπνίσουν μέσα τους πραγματικό σεβασμό για τον Θεό ενώ κάνουν όλα αυτά τα πράγματα, αλλά, αντίθετα, οι παρανοήσεις τους σχετικά με τον Θεό γίνονται όλο και βαθύτερες, η έλλειψη εμπιστοσύνης τους προς τον Θεό όλο και σοβαρότερη και οι φαντασιώσεις τους σχετικά με Αυτόν όλο και πιο υπερβολικές. Εφοδιασμένοι και καθοδηγούμενοι από τις θεωρίες τους για τον λόγο του Θεού, δίνουν την εντύπωση ότι είναι τελείως στο στοιχείο τους, ότι χρησιμοποιούν τις ικανότητές τους χωρίς μεγάλη προσπάθεια, ότι έχουν βρει τον σκοπό της ζωής τους, την αποστολή τους, και ότι έχουν εξασφαλίσει μία νέα ζωή και ότι έχουν σωθεί, ότι, με τον λόγο του Θεού να βγαίνει με τόση ευκολία από το στόμα τους, έχουν εξασφαλίσει πρόσβαση στην αλήθεια, έχουν καταλάβει τις προθέσεις του Θεού και έχουν ανακαλύψει το μονοπάτι της γνώσης του Θεού, ότι, ενώ κηρύττουν τον λόγο του Θεού, έρχονται συχνά πρόσωπο με πρόσωπο με τον Θεό. Επίσης, συχνά «συγκινούνται» σε σημείο που τους πιάνουν κρίσεις θρήνου και, συχνά καθοδηγούμενοι από τον «Θεό» στον λόγο του Θεού, δίνουν την εντύπωση ότι πιάνονται αδιάκοπα από την ειλικρινή φροντίδα και την καλή Του πρόθεση και, ταυτόχρονα, ότι έχουν κατανοήσει τη σωτηρία του ανθρώπου από τον Θεό και τη διαχείρισή Του, ότι έχουν γνωρίσει την ουσία Του και ότι έχουν καταλάβει τη δίκαιη διάθεσή Του. Πάνω σε αυτήν τη βάση, φαίνεται να πιστεύουν ακόμα πιο ακράδαντα στην ύπαρξη του Θεού, να έχουν μεγαλύτερη επίγνωση της εξυψωμένης θέσης Του και να νιώθουν ακόμα πιο βαθιά το μεγαλείο και την υπεροχή Του. Βυθισμένοι στην επιφανειακή γνώση του λόγου του Θεού, φαίνεται ότι η πίστη τους έχει αυξηθεί, η αποφασιστικότητά τους να υπομείνουν ταλαιπωρία έχει ενισχυθεί και η γνώση τους για τον Θεό έχει γίνει βαθύτερη. Αγνοούν πως, μέχρι να βιώσουν αληθινά τον λόγο του Θεού, όλη τους η γνώση για τον Θεό και οι ιδέες τους σχετικά με Αυτόν προέρχονται από την ίδια τη διάπυρη φαντασία και τις εικασίες τους. Η πίστη τους δεν θα άντεχε σε καμία δοκιμασία από τον Θεό, η υποτιθέμενη πνευματικότητα και το ανάστημά τους απλά δεν θα άντεχαν στη δοκιμασία ή την επιθεώρηση του Θεού, η αποφασιστικότητά τους δεν είναι παρά ένα κάστρο χτισμένο στην άμμο και η υποτιθέμενη γνώση τους για τον Θεό δεν είναι παρά ένα αποκύημα της φαντασίας τους. Στην πραγματικότητα, αυτοί οι άνθρωποι, που έχουν, κατά κάποιον τρόπο, καταβάλλει πολλή προσπάθεια στον λόγο του Θεού, δεν έχουν καταλάβει ποτέ μα ποτέ τι είναι πραγματική πίστη, τι είναι πραγματική υπακοή, τι είναι πραγματική φροντίδα ή τι είναι πραγματική γνώση του Θεού. Παίρνουν τη θεωρία, τη φαντασία, τη γνώση, το χάρισμα, την παράδοση, τη δεισιδαιμονία, ακόμα και τις ηθικές αξίες της ανθρωπότητας, και τις μετατρέπουν σε «επενδυτικό κεφάλαιο» και «στρατιωτικά όπλα» για την πίστη στον Θεό και την επιδίωξή Του, και ακόμα τις μετατρέπουν στα θεμέλια της πίστης τους στον Θεό και της επιδίωξής Του. Ταυτόχρονα, παίρνουν επίσης αυτό το κεφάλαιο και τον οπλισμό, και τα μετατρέπουν σε μαγικό φυλαχτό για να γνωρίσουν τον Θεό, για να εκπληρώσουν και να αντιμετωπίσουν την επιθεώρηση, τη δοκιμασία, την παίδευση και την κρίση του Θεού. Στο τέλος, αυτό που αποκομίζουν, και πάλι δεν αποτελείται παρά μόνο από συμπεράσματα σχετικά με τον Θεό βουτηγμένα σε θρησκευτική χροιά, σε φεουδαρχική δεισιδαιμονία και σε καθετί ρομαντικό, αλλόκοτο και αινιγματικό, και ο τρόπος που γνωρίζουν και ορίζουν τον Θεό είναι φτιαγμένος από το ίδιο καλούπι με αυτόν των ανθρώπων που πιστεύουν μόνο σε μια ανώτερη δύναμη ή στον Γέροντα στον ουρανό, ενώ η πραγματικότητα, η ουσία, η διάθεση, τα υπάρχοντα και το Είναι του Θεού, και ούτω καθεξής – όλα αυτά που έχουν σχέση με τον ίδιο τον αληθινό Θεό – είναι πράγματα που η αντίληψή τους δεν έχει καταφέρει να κατανοήσει, με τα οποία η αντίληψή τους είναι τελείως άσχετη, ακόμη και εκ διαμέτρου αντίθετη. Με αυτόν τον τρόπο, παρόλο που ζουν υπό τη φροντίδα και την τροφή του λόγου του Θεού, είναι, ωστόσο, ανίκανοι να διανύσουν αληθινά το μονοπάτι του φόβου του Θεού και της αποφυγής του κακού. Ο αληθινός λόγος γι’ αυτό είναι ότι δεν έχουν εξοικειωθεί ποτέ με τον Θεό, ούτε είχαν ποτέ πραγματική επαφή ή επικοινωνία με Αυτόν, κι έτσι είναι αδύνατον γι’ αυτούς να φτάσουν σε αμοιβαία κατανόηση με τον Θεό ή να αφυπνίσουν μέσα τους πραγματική πίστη, αφοσίωση ή λατρεία για τον Θεό. Το ότι θα πρέπει να βλέπουν έτσι τον λόγο του Θεού, το ότι θα πρέπει να βλέπουν έτσι τον Θεό – αυτή η οπτική και η συμπεριφορά τούς έχει καταδικάσει να γυρνούν με άδεια χέρια από τις προσπάθειές τους, τους έχει καταδικάσει να μην είναι ποτέ ικανοί, σε όλη την αιωνιότητα, να διασχίσουν το μονοπάτι του φόβου του Θεού και της αποφυγής του κακού. Ο στόχος στον οποίον αποβλέπουν και η κατεύθυνση προς την οποία πηγαίνουν δηλώνουν πως είναι εχθροί του Θεού στην αιωνιότητα, και πως σ’ όλη την αιωνιότητα δεν θα είναι ποτέ ικανοί να λάβουν τη λύτρωση.

Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Πώς να γνωρίσετε τη διάθεση του Θεού και τα αποτελέσματα που θα επιτύχει το έργο Του»